zaterdag 19 november 2011

Gnote alternatief voor Tomboy

In Ubuntu 12.04 zal Mono niet meer tot de standaard installatie behoren. Dit heeft tot gevolg dat Tomboy, een eenvoudig programmaatje om notities te bewaren, niet zal worden meegeleverd. Een goede reden voor mij om alvast op Gnote over te stappen.

Gnote is een lichte variant van Tomboy die echter geen gebruik van Mono maakt. Het is compatibel met Tomboy, zodat de overgang een fluitje van een cent is. Blader in de weergave Verborgen bestanden naar "home/naam/.local/share/tomboy" en kopieer al je notities naar "home/naam/.local/share/gnote".

maandag 14 november 2011

Wordt het PinguyOS?

De Linuxwereld staat op zijn kop. Sinds de jongens van Gnome hebben besloten om de ontwikkeling van Gnome 2 te beëindigen en zich ten volle te richten op Gnome 3 staan veel Linuxgebruikers voor een dilemma. Nu ook Ubuntu met de nieuwste versie 11.10 de ondersteuning voor Gnome 2 definitief vaarwel heeft gezegd en met het zelfontworpen Unity het pad van de mobiele telefoons en tablets is ingeslagen, voelen veel Ubuntugetrouwen zich genoodzaakt om naar iets anders uit te zien.

Unity, arggg! Begonnen met Ubuntu 5.04 dacht ik dit nieuwe varkentje ondanks de kritiek die her en der te lezen viel toch ook wel te kunnen wassen. Dat viel behoorlijk tegen. Alle opgedane kennis van de afgelopen jaren bleek opeens niet meer van toepassing te zijn. Ik moet bekennen dat mijn intelligentie en geduld niet voldoende waren om de intuïtieve gebruiksvriendelijkheid van Unity te doorgronden. Bovendien vond ik het er lelijk uitzien op mijn monitor, die wel wat groter is dan een telefoondisplay.

Wat nu? Ubuntu is voor mij dus einde verhaal als de ondersteuning voor 10.04 LTS ophoudt. Dat is wel duidelijk. Een beetje treurig ben ik er wel van na al die jaren heerlijk computeren. Blindelings wist ik mijn weg te vinden. Maar een nieuwe uitdaging is eigenlijk wel weer spannend. Op weg naar Distrowatch dus!

De trend op Distrowatch lijkt een vrije val van Ubuntu in te luiden. Linux Mint heeft onlangs de jarenlange eerste plaats van Ubuntu overgenomen en ook Fedora zit Ubuntu dicht op de hielen. Het onderlinge geruzie van ontwikkelaars en een deel van de internationale Ubuntugemeenschap dat zich in de steek gelaten voelt, zouden wel eens van invloed kunnen zijn op deze dalende trend. Het positieve hieraan is echter dat er de komende tijd allerlei nieuwe initiatieven zullen gaan opduiken. Shell-extensies om Gnome 3 bruikbaarder te maken, “vorken” om Gnome 2 voort te zetten, nieuwe distributies, etc. Ik denk niet dat we door al deze ontwikkelingen een massale toeloop van Linux op de desktop hoeven te verwachten, maar voor de bestaande liefhebbers worden het interessante tijden. De CD-brander maakt hier de laatste tijd dan ook weer overuren.

Verscheidene distro's zijn inmiddels de revue gepasseerd. Linux Mint Lisa, Linux Mint LXDE, Xubuntu, Kubuntu en zelfs Debian Squeeze. De een is nog te experimenteel, de ander te Spartaans of heeft te veel of te weinig bling bling. Ubuntu heeft me werkelijk verwend gemaakt. Totdat ik er eentje op mijn monitor zag verschijnen die eindelijk mijn goedkeuring kon wegdragen: PinguyOS. Hier zou ik prima bevriend mee kunnen raken.

PinguyOS heeft Ubuntu 11.10 als achtergrond en gebruikt de nieuwe Gnome Shell, breidt deze uit met extensies, een vertrouwd menu en een dock voor je favoriete programma's. De Live-DVD bevat een keur aan programma's. Dat dit nog maar een Alpha-versie is hoeft je zeker niet ervan te weerhouden om het eens te bekijken. In de uitgebreide live-sessie heb ik geen belangrijke fouten kunnen ontdekken.

Mijn conclusie? Verrassend! Dit noem ik gebruiksvriendelijk, zeker in tegenstelling tot Unity. Als ik dan toch afscheid moet nemen van moeder Ubuntu zou dit kind wel eens mijn toekomstige besturingssysteem kunnen worden.

Update 16 november

De beta van PinguyOS is uit. Er komt hoogstwaarschijnlijk geen final omdat Gnome3 Shell nog niet stabiel genoeg is in combinatie met gesloten drivers. Geïnstalleerd op een testpc werkt het lekker, ook al is het werken in de nieuwe Gnome even wennen. De extensies maken het leven een stuk aangenamer.

Uit de sourceslist blijkt dat PinguyOS de main repositories van Mint 12 Lisa gebruikt. Ik zit dus met een gemodificeerde Mint12 te werken. Als de Pinguy deze manier van benadering weet vast te houden met Ubuntu 12.04 LTS ga ik zijn distributie voor dagelijks gebruik installeren. Ik merk dat ik persoonlijk iets zoek waar ik niet al te veel meer aan hoef te knutselen.

dinsdag 19 mei 2009

Mepis@Home

Puzzelen om Linux op een dode laptop te krijgen, heerlijk vind ik dat. Tenminste als het resultaat uiteindelijk weer een levende machine oplevert die anders bij het oud vuil zou zijn beland. Zo konden we onlangs de oude HP Omnibook 6100 van een kennis reanimeren nadat deze een jaar werkeloos in de kast had gestaan omdat het beestje voortdurend uitviel en tenslotte niet eens meer op te starten was.

In eerste instantie leek een live-CD van Ubuntu goed te werken en konden we enkele honderden foto's van de kinderen redden door deze naar een USB-stick te kopiëren. Helaas bleven herhaaldelijke pogingen tot het installeren bij 75% steken. De HP viel gewoon uit. Werd hij te warm? Werd de stroom soms onderbroken? Een zoektocht op internet bracht aan het licht dat de fan waarschijnlijk niet werkte, een kwaaltje waarover ook HP melding maakte op de site.

Om een lang verhaal kort te maken... Vele uren en tientallen verzuchtingen later doordat het ding steeds de geest gaf, hadden we na ettelijke pogingen met diverse Linuxdistributies opeens een goed werkend apparaat met behulp van MEPIS 8.0. Raadselachtig, want er was plotseling niets meer te merken van hardware-problemen. De verrassing op het gezicht van onze kennis was dan ook groot toen hij de laptop op kwam halen en begroet werd met een diashow van zijn kinderen.

Maar helaas, alsof de duvel ermee speelde, bleek hij thuis verstoken te blijven van internet. Zowel bekabeld als draadloos: niets. Voordat we op weg gingen om te hulp te schieten had ik al de opmerking gemaakt “Als hij nu maar geen @Home als provider heeft! Daar schijnen heel wat problemen mee te zijn geweest.” En natuurlijk had hij een abonnement bij @Home, inmiddels trouwens onder de paraplu van Ziggo.

Na zo'n drie uurtjes vol hoofdbrekens waren we er eindelijk uit. Het lag aan de computernaam die door Windows was aangemaakt en door MEPIS/Ubuntu niet werd herkend. Op te lossen in enkele minuten:

Ga in Windows via Configuratiescherm en Systeem naar het tabblad Computernaam en noteer deze naam. Plaats de naam in het bestand /etc/hostname, verwijder de oude naam en sla het op. In MEPIS heb ik dat snel even gedaan door er als root naar toe te navigeren met het commando kdesu konqueror. In Ubuntu volstaat het commando gksudo nautilus. Of eventueel rechtstreeks vanuit de terminal: gksudo gedit /etc/hostname. Tevens moet het modem even uitgezet worden en na een minuut of wat weer aangezet. En voilà! Internet met @Home.

Heerlijk... Ik ben nóg aan het nagenieten van het feit dat deze bijna onmogelijke uitdaging tot een goed resultaat is gebracht.

donderdag 9 oktober 2008

Linus' blog

Als bewonderaarster van de Finse Linus Torvalds, de schepper van de Linuxkernel, mag zijn gloednieuwe weblog natuurlijk niet aan mijn links ontbreken. Linus kennende van zijn vaak pittige uitspraken ga ik zijn proza met plezier in de gaten houden.

Het is niet de bedoeling dat hij op commentaren gaat reageren en als de reacties hem te gortig worden zal hij ze gewoon uitzetten. De eerste knuppel heeft hij al in het hoenderhok gegooid door zijn gedachten te beschrijven over het Amerikaanse circus in verkiezingstijd. Heerlijk, die nuchtere Finnen...

dinsdag 23 september 2008

Linux en keuzevrijheid

Er wordt door sommige mensen wel eens geklaagd dat er veel te veel Linuxdistributies in omloop zijn. Ze zien daardoor door de bomen het bos niet meer en vinden dat ontwikkelaars zich rond een grote distributie zouden moeten scharen om met hun kennis bij te dragen aan verbetering. Gelukkig voor mij en vele anderen is dit niet het geval. Het zou onze keuze om nieuwe distributies uit te proberen danig beperken. De vrijheid die iedereen krijgt om zijn ideeën uit te werken in een eigen distributie is een groot goed en bevordert vooruitgang waar de hele Linuxgemeenschap profijt van heeft.

Uit de commentaren die lezers van Distrowatch vorige week leverden valt op te maken dat ook de vele Ubuntuvarianten sommigen een doorn in het oog zijn. Naast de officieel ondersteunde uitvoeringen, die Digiplace onlangs op een rijtje zette, voorzien ook andere op Ubuntu gebaseerde distributies duidelijk in een behoefte. Wat te denken van bijvoorbeeld de populaire Linux Mint? Zonder de ideeën van Clement Lefebvre, die de bestaande Ubuntu wilde verfraaien en vereenvoudigen, zouden sommige instappers van de Linuxtrein afgehaakt zijn. Zonder het werk van Jon Ramvi, die Ubuntu Eee voor de Asus Eee PC heeft geoptimaliseerd, zou mijn nieuwe netbook in veel mindere mate gebruikt worden. Trouwens, zonder de grote vrijheid die Open Source biedt zou er ook geen Ubuntu zijn en had Linux beslist een heel wat kleinere aanhang gehad. Het is de keuzevrijheid die Linux zo uniek maakt.

Na het bekijken van de live-CD van OpenGEU ben ik dan ook zo vrij geweest om deze variatie op het thema Ubuntu op mijn pc te installeren. De dual boot van Hardy Heron en PCe17OS werd rigoureus gewist en ik ben vrolijk met een frisse start begonnen. OpenGEU, voorheen Geubuntu, is het geesteskind van de Italiaanse kunstenaar Luca De Marini. Door de voordelen van de Gnome Desktop te integreren met Enlightenment is een fraai uitziend geheel ontstaan dat niet al te veel rekenkracht van een computer verlangt. Zelfs zonder 3D-kaart zijn animaties en schaduwen mogelijk. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de Nederlandse vertalingen nog niet klaar zijn en dat er wel eens een foutmelding opduikt. E17 is nog steeds in het bètastadium. Mijn enige “klacht” zou echter kunnen zijn dat er te veel keuzemogelijkheden zijn om OpenGEU nog verder naar wens te configureren.

En ach ja, ik weet het wel. Je zou een bestaande Ubuntu ook op kunnen peppen met hacks, scripts en eigen veranderingen. Maar aangezien niet iedereen even handig is of misschien krap in tijd zit is een kant en klare distributie wel zo makkelijk. Ik ben maar wat blij met zoveel keuze.

maandag 22 september 2008

Ubuntu Eee Netbook Remix

De originele Xandros, die standaard met de Asus Eee PC wordt meegeleverd, heb ik intussen na een paar dagen uitproberen al vervangen. Het was me toch te beperkend, de hoeveelheid beschikbare software gering en gedateerd, en te veel gedoe om even snel iets voor elkaar te krijgen. Er voor in de plaats gekomen is Ubuntu Eee, een aangepaste versie van Ubuntu 8.04.1, die speciaal voor de Eee geoptimaliseerd is. Dit eenmansproject van Jon Ramvi zal op verzoek van Canonical binnenkort onder een andere naam voortgezet worden.

De installatie vanaf USB-stick verliep met behulp van UNetbootin moeiteloos. Ik heb voor handmatig installeren gekozen en de bestaande partities van Xandros verwijderd. Op sda werd daarna de root / geplaatst en op sdb /home. Vanwege de huidige onzekerheid of veelvuldig schrijven naar SD de duurzaamheid van de kaartjes zal verminderen heb ik geen swappartitie aangemaakt.

Mijn eerste indruk van Netbook Remix is Wow! Dit ziet er echt geweldig uit. Het oog wil tenslotte ook wat. Alle functies van Ubuntu zijn vanaf de desktop met een enkele klik te bereiken. Hierbij vergeleken doet de Easy Mode van Xandros aan als het werken met een kinder-OSje. Na een week intensief gebruik ben ik zeer tevreden over het gedrag van Ubuntu op mijn Eee 900.

Meteen na de installatie ben ik wel enkele kleine foutjes tegengekomen. Zo weigerde Synaptic goed te updaten en konden er geen nieuwe pakketten geïnstalleerd worden. Met deze fix heb ik dat probleem opgelost:

sudo rm /var/lib/apt/lists/*
sudo rm -R /var/lib/apt/lists/partial/*

Ten tweede kon een extern SDHC-kaartje niet aangekoppeld worden. Door in /etc/fstab de laatste regel met de verwijzing naar cdrom te verwijderen (/dev/scd1 /media/cdrom0 ...) werkt ook dat na een herstart nu zoals het hoort.

Het onderdeel Video's in het rechtermenu van Netbook Remix kon niet geladen worden. Hier veroorzaakte de 's in de naam blijkbaar een probleem, want na het hernoemen naar Video was het direct te benaderen.

Om wat extra ruimte te creëren heb ik tot slot nog enkele programma's verwijderd die ik toch niet denk te gaan gebruiken. De grote suite van OpenOffice heb ik bijvoorbeeld vervangen door het kleinere Abiword. Het Eeetje loopt nu als een trein. Ondanks regelmatige uitstapjes naar andere distro's blijf ik toch een echte Ubuntufan in hart en nieren.

maandag 15 september 2008

Opschudding rond EULA in Ubuntu 8.10

Ruim een maand voor de release van Intrepid Ibex verlangt de Mozilla Foundation nu dat er een EULA, een gebruikersovereenkomst voor Firefox, aan Ubuntu wordt toegevoegd. Er is een heftige discussie ontstaan over het feit of dit de principes van vrije software in Ubuntu aantast. Op Launchpad is de eis van Mozilla aangemerkt als een bug. In een meerderheid van de reacties blijkt een voorkeur te bestaan om Firefox te vervangen door een andere browser, eventueel Iceweasel, welke in feite Firefox is zonder het handelsmerk van Mozilla. Firefox zou, evenals de Java-plugin van Sun, naar de restricted repositories verplaatst moeten worden en niet meer standaard in Ubuntu thuishoren.

Update: Mozilla schrapt EULA na kritiek open sources

zondag 14 september 2008

Spelen met de Asus Eee PC 900

Na veel wikken en wegen heb ik de knoop eindelijk doorgehakt en mijn keuze voor een netbook laten vallen op de Asus Eee PC 900. Het kleine apparaatje blijkt tot heel wat meer in staat te zijn dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Eigenlijk kan ik er alles mee als waarvoor ik mijn volwassen laptop gebruik. Met andere woorden: ik ben verliefd tot over mijn oren!

Over de Linuxdistributie Xandros, waar Asus voor gekozen heeft, ben ik minder te spreken. Het oogt allemaal heel aardig, maar voor een iets meer dan gemiddelde computergebruiker is de Easy Mode, de desktop met intuïtieve iconen, al snel te beperkt. Er bestaat daarnaast nog een mogelijkheid om de meer geavanceerde KDE-desktop te installeren. Dit brengt echter wel enkele honderden extra Mb's aan benodigde ruimte met zich mee die ik zelf liever aan leuke programma's besteed. De software die Asus standaard aanbiedt is beknopt, maar door extra repositories flink uit te breiden.

Wat betreft de beveiliging heb ik geen goed woord over voor deze Asusuitvoering van Xandros. Ik vraag me af waar het wachtwoord voor dient als je als gewone gebruiker bijvoorbeeld zomaar met een commando als “kdesu konqueror” allerlei aanpassingen kunt doen of met “sudo synaptic” kunt installeren wat je wilt. Het ingestelde wachtwoord heeft op deze manier geen enkel nut want er wordt gewoonweg niet om gevraagd!

Samen met de Eee heb ik een SDHC-kaartje gekocht waarop ik wat met andere distributies wil gaan experimenteren. Doordat zowel het opstartmenu van Grub als het systeem zelf beiden op het kaartje worden geïnstalleerd komen ze niet met het originele besturingssysteem in aanraking. Door tijdens het opstarten op Esc te drukken verschijnen de diverse opstartopties. Opstarten van de “harde schijf”, van externe CD/DVD-speler, USB-stick of SDHC. Ik heb meteen maar een poging gewaagd om mijn Eeetje van iets anders te voorzien.

In eerste instantie was ik een beetje huiverig voor de procedure om een opstartbare USB-stick te maken. In verschillende handleidingen vlogen de commando's me om de oren. Het grafische programmaatje Unetbootin automatiseert het proces en met een paar klikken en wat geduld is de USB-stick klaar voor gebruik.

Aangezien de Eee een aangepaste kernel gebruikt zijn er nog weinig kant en klare distributies in omloop. De ontwikkelingen gaan snel, maar staan nog een beetje in de kinderschoenen. Op de Wiki van eeegebruikers vond ik een overzicht van geschikte distributies en heb ik gekozen voor Fluxflux-eee.

Fluxflux is een slanke, kleine distro die rond MiniMe van PCLinuxOS is opgebouwd. Alles werkt “out of the box”. Er zijn geen hacks of scripts meer nodig om de hardware werkend te krijgen. Het enige nadeel zou kunnen zijn dat Fluxflux nogal Spartaans is en daardoor niet zo geschikt voor beginners met Linux. Het werkt behoorlijk stabiel, alhoewel ik wel enkele kleine bugs tegenkwam. Zo ben ik op mysterieuze wijze de Wbar, de iconen bovenin, kwijtgeraakt en heb nog geen oplossing kunnen vinden om deze weer terug te toveren. Het kan trouwens zomaar ineens gebeuren dat Fluxflux op korte termijn door wat anders vervangen gaat worden.

Veel praktische informatie over de Eee PC is te vinden op het Nederlandse en Engelse forum.

Update: Ubuntu Netbook Remix op de Eee

dinsdag 2 september 2008

Hulde aan de Ubuntu Gemeenschap

Het waren een paar hectische dagen in Huize Eucalypta. Het vrije weekend was nog maar net ingegaan toen een rinkelende telefoon een einde maakte aan de gezapige rust. Een goede bekende vertelde dat hij in een Oostenrijks ziekenhuis lag. En nee, niet zomaar met een beenbreuk. Hij was met zijn zelfgebouwde vliegtuigje neergestort, had ernstige verwondingen en het vliegtuigje was geëxplodeerd en bijna volledig in vlammen opgegaan. Wonder boven wonder was hij er op eigen kracht uitgekropen.

De schok bij ons was enorm, meteen gevolgd door het besef “Gelukkig, hij leeft nog!” Beelden van de paar prachtige vluchten die we samen met hem in een kleine Cessna in het Hoge Noorden hadden gemaakt drongen zich op. Beelden ook van de Europa, die we van een pak losse onderdelen door de jaren heen hadden zien veranderen in een heus mini-vliegtuig. Uitgetest, goedgekeurd en technisch zeer veilig bevonden. Die Europa lag nu in puin en de eigenaar was er op eigen kracht uitgekropen...

Het telefoongesprek kwam echter al snel op het onmisbare netbook dat verloren was gegaan en de nieuwe Acer Aspire One met Linpus (Fedora) die daar voor in de plaats was gekomen. Voor een kort moment had het apparaat elders goed gefunctioneerd, maar toen het erop aan kwam wilde het met geen mogelijkheid meer een internetverbinding tot stand brengen. Dit was een ware ramp. Ernstig gewond in een vreemd buitenlands ziekenhuis en dan ook nog eens afgesneden van je internetcontacten en alle andere dagelijkse handelingen die je op het WWW verricht. De belangrijkste vraag was dan ook of ik niet iemand daar in de omgeving zou kunnen opsporen die bereid was te hulp te schieten. Tja, zo zit dat met Linux. De specialisten zijn wat dunner gezaaid dan bij dat andere besturingssysteem.

Mijn eerste gedachte was vanzelfsprekend om een Oostenrijks forum te zoeken. De Ubuntu Gemeenschap staat er niet voor niets om bekend dat men elkaar overal ter wereld helpt. Met mijn beperkte school-Duits, door de achterliggende jaren ook nog eens dik onder het stof geraakt, plaatste ik een dringende oproep op het forum van de ubuntu-austria-group. Het topic werd goed bekeken, maar het duurde toch enkele dagen voordat er echt schot in de zaak kwam. Toen de Oostenrijker Michael zich aandiende werden er plotseling spijkers met koppen geslagen. Er werd druk over en weer gemaild en getelefoneerd in de betrokken landen, te weten Nederland, Oostenrijk en Finland. Met als resultaat dat er, ondanks de lastige obstakels die zijn te verwachten , Ubuntu op de Aspire One geïnstalleerd zal worden. En mocht het nu echt niet gaan lukken dan zal Michael zijn eigen laptop ter beschikking stellen gedurende de rest van het verblijf in het ziekenhuis.

Frappant feit was dat het gespecialiseerde bedrijfje dat ik daar ter plekke had aangeschreven geen belangstelling had voor particuliere klanten met Linuxsystemen. Ook niet in dit bijzondere geval. Een schril contrast met zo'n vrijwilliger die vanuit een andere stad met de trein komt, zijn hoofd gaat breken over hoe in 's hemelsnaam Ubuntu op de Aspire One te krijgen en zijn eigen laptop te leen aanbiedt voor het geval het niet gaat. Afijn, hoe het hele proces op het forum verliep is hier te lezen.

zondag 31 augustus 2008

SuperTux 2

In gespannen afwachting van de komst van het nieuwe 3D spel Yo Frankie!, dat geheel is gemaakt met open source software als Blender, ben ik nog maar eens in Synaptic gaan snuffelen om de wachttijd te overbruggen. Daar stuitte ik op SuperTux 2. Een beetje koud, maar als je ijverig in beweging blijft valt het best wel mee.

zondag 24 augustus 2008

Toekomst Puppy Linux onzeker

In het tevreden wereldje van Puppy Linux-liefhebbers is commotie ontstaan over het voortbestaan van de populaire distributie. Aanleiding is een blogbericht van oprichter en hoofdontwikkelaar Barry Kauler waarin hij aankondigt zich zoetjesaan uit het project terug te willen trekken en het roer over te willen dragen aan capabele communityleden. In een tweede post geeft hij wat meer details en noemt het eind van dit jaar als streefdatum. Uit de geschrokken reacties van de community blijkt overduidelijk hoe geliefd Barry Kauler is.

De gepensioneerde Australische professor kwam in juni 2003 met de eerste release van Puppy Linux. Versie 0.1 was niet gebaseerd op andere distributies, maar opgebouwd rondom de Linuxkernel en dus een uniek op zichzelf staand project. Zijn streven was om een gebruiksvriendelijk systeem voor beginners te ontwerpen, dat vooral op oude hardware kon draaien. Hij introduceerde met het bestand “pup_save.3fs” de mogelijkheid om instellingen, geïnstalleerde programma's en andere veranderingen aan het systeem te bewaren, zodat deze bij een volgende start van de live-CD meteen beschikbaar zouden komen en er geen noodzaak was om Puppy op de harde schijf te installeren. Door het geheel in het RAM-geheugen te laden ontstond een zeer snel systeem.

Rondom Barry vormde zich al snel een gemeenschap van enthousiaste gebruikers en ontwikkelaars. Alhoewel het voornamelijk om de originele Puppy draaide verschenen er in de loop van de tijd ook vele varianten. Puppy's met KDE, Xfce, Games en zelfs Compiz Fusion. Grafpup, gericht op grafische programma's, scheidde zich af en ging als distro onder eigen beheer verder.

Puppy is in Linuxkringen niet geheel onomstreden doordat de gebruiker voortdurend als root werkt, hetgeen een veiligheidsrisico zou kunnen betekenen. Aangezien Puppy gewoonlijk alleen vanaf de live-CD gestart wordt is dit risico gering volgens de professor. Hij zegt daar het volgende over:

“Every time you boot Puppy, it's almost as though you have done a fresh install, as the entire filesystem except your personal data is reinstalled from two files, initrd.gz and pup_xxx.sfs. Yes, a virus could hypothetically get into your pup_save.3fs file, but we can flush that out when doing a version upgrade or by doing a simulated version upgrade. Logging in as non-root does not prevent your personal files from getting infected.”

Inmiddels zijn we aanbeland bij Puppy Linux 4.00, codenaam Dingo, en is releasekandidaat 4.01 klaar om getest te worden. Mogelijk wordt dit de laatste versie waar Barry de volledige zeggenschap over heeft. Hij wil zich in de nabije toekomst vooral gaan bezighouden met EVE, een piepklein tekenprogramma voor Windows om vectorafbeeldingen mee te bewerken. EVE zal dan na verloop van tijd ook voor Linux uitkomen.

Hoe het verder zal gaan met de ontwikkeling van Puppy's succesformule ligt nog in het verschiet. Door het karakter van open source-projecten is het voortbestaan van een distributie gelukkig wel gewaarborgd, maar zal Puppy zonder Barry Kauler's inbreng nog ooit hetzelfde zijn?

vrijdag 22 augustus 2008

Evangeliseren

De vakantie zit er weer op. Vijf weken rondtrekken door de arctische Noord-Europese natuur doen een mens goed. Je zou in die verlaten contreien bijna vergeten dat er nog zoiets als het kleine Nederland bestaat waar de mensen altijd haast lijken te hebben. Het kost me duidelijk moeite om weer een beetje in het gareel te gaan lopen.

Tot mijn eigen verbazing taalde ik tijdens de vakantie totaal niet naar mijn andere digitale leven. De laptop ging weliswaar mee, maar kwam nauwelijks tevoorschijn. Geen wonder ook bij al dat moois dat er onderweg te zien was. Wat wel tevoorschijn kwam waren enkele Ubuntu live-CD's die ik gratis bij Shipit had besteld en had meegenomen voor het geval dat. Zo'n live-CD bleek erg handig te zijn bij het opsporen van een probleem van een vakantieganger die zijn Windowsmachine niet meer opgestart kreeg.

Bij een andere gelegenheid raakten we met twee Rotterdammers in gesprek over computers. Natuurlijk voor mij een goede reden om Linux en open source-programma's te promoten. Tenslotte draait de wereld niet alleen om dat Redmondse bedrijf en hebben we een geweldig alternatief besturingssysteem. Opmerkelijk was dat de naam Ubuntu niet helemaal vreemd voor hen was, ook al wisten ze er het fijne niet van. En ook OpenOffice, Firefox en zelfs Thunderbird waren bekende begrippen. Linux werd echter, zoals wel vaker, geassocieerd met wereldvreemde geeks met lang haar en warrige baarden die geheimzinnige commando's invoerden.

Pikant detail was dat een van de twee heren software-ontwikkelaar was. Hij had er wel eens over gedacht om zijn software ook voor Linux geschikt te maken. Mijn voorstel om dat dan onder een GPL-licentie te doen was kennelijk tegen het zere been. Hij verdiende toch zijn brood als ontwikkelaar? Hoe kon ik in hemelsnaam denken dat hij zichzelf het brood uit de mond zou stoten?! Ik heb maar niet gezegd dat ik van potentiële Linuxklanten weinig belangstelling voor gesloten software verwacht waar ook nog eens een prijskaartje aan hangt. Als ontwikkelaar moet je dan toch wel met iets heel bijzonders op de proppen komen.

Blijkbaar heb ik met mijn uitleg toch wat vooroordelen over Linux weg kunnen nemen en hun interesse kunnen wekken, want de live-CD van Ubuntu zou goed van pas komen om een oudere laptop weer nieuw leven in te blazen. Én... Linux blijkt niet per definitie een mannenzaak te zijn. Als een oudere dame als ik ermee overweg kan dan moet het toch niet al te moeilijk zijn, nietwaar?