dinsdag 2 september 2008

Hulde aan de Ubuntu Gemeenschap

Het waren een paar hectische dagen in Huize Eucalypta. Het vrije weekend was nog maar net ingegaan toen een rinkelende telefoon een einde maakte aan de gezapige rust. Een goede bekende vertelde dat hij in een Oostenrijks ziekenhuis lag. En nee, niet zomaar met een beenbreuk. Hij was met zijn zelfgebouwde vliegtuigje neergestort, had ernstige verwondingen en het vliegtuigje was geƫxplodeerd en bijna volledig in vlammen opgegaan. Wonder boven wonder was hij er op eigen kracht uitgekropen.

De schok bij ons was enorm, meteen gevolgd door het besef “Gelukkig, hij leeft nog!” Beelden van de paar prachtige vluchten die we samen met hem in een kleine Cessna in het Hoge Noorden hadden gemaakt drongen zich op. Beelden ook van de Europa, die we van een pak losse onderdelen door de jaren heen hadden zien veranderen in een heus mini-vliegtuig. Uitgetest, goedgekeurd en technisch zeer veilig bevonden. Die Europa lag nu in puin en de eigenaar was er op eigen kracht uitgekropen...

Het telefoongesprek kwam echter al snel op het onmisbare netbook dat verloren was gegaan en de nieuwe Acer Aspire One met Linpus (Fedora) die daar voor in de plaats was gekomen. Voor een kort moment had het apparaat elders goed gefunctioneerd, maar toen het erop aan kwam wilde het met geen mogelijkheid meer een internetverbinding tot stand brengen. Dit was een ware ramp. Ernstig gewond in een vreemd buitenlands ziekenhuis en dan ook nog eens afgesneden van je internetcontacten en alle andere dagelijkse handelingen die je op het WWW verricht. De belangrijkste vraag was dan ook of ik niet iemand daar in de omgeving zou kunnen opsporen die bereid was te hulp te schieten. Tja, zo zit dat met Linux. De specialisten zijn wat dunner gezaaid dan bij dat andere besturingssysteem.

Mijn eerste gedachte was vanzelfsprekend om een Oostenrijks forum te zoeken. De Ubuntu Gemeenschap staat er niet voor niets om bekend dat men elkaar overal ter wereld helpt. Met mijn beperkte school-Duits, door de achterliggende jaren ook nog eens dik onder het stof geraakt, plaatste ik een dringende oproep op het forum van de ubuntu-austria-group. Het topic werd goed bekeken, maar het duurde toch enkele dagen voordat er echt schot in de zaak kwam. Toen de Oostenrijker Michael zich aandiende werden er plotseling spijkers met koppen geslagen. Er werd druk over en weer gemaild en getelefoneerd in de betrokken landen, te weten Nederland, Oostenrijk en Finland. Met als resultaat dat er, ondanks de lastige obstakels die zijn te verwachten , Ubuntu op de Aspire One geĆÆnstalleerd zal worden. En mocht het nu echt niet gaan lukken dan zal Michael zijn eigen laptop ter beschikking stellen gedurende de rest van het verblijf in het ziekenhuis.

Frappant feit was dat het gespecialiseerde bedrijfje dat ik daar ter plekke had aangeschreven geen belangstelling had voor particuliere klanten met Linuxsystemen. Ook niet in dit bijzondere geval. Een schril contrast met zo'n vrijwilliger die vanuit een andere stad met de trein komt, zijn hoofd gaat breken over hoe in 's hemelsnaam Ubuntu op de Aspire One te krijgen en zijn eigen laptop te leen aanbiedt voor het geval het niet gaat. Afijn, hoe het hele proces op het forum verliep is hier te lezen.

1 opmerking:

Vincent zei

Haha, wat een prioriteiten...

Die Aspire One heb ik overigens ook pas afgelopen week van gehoord, en die zag er erg leuk uit (en draaide Xfce :) ). Maar dit is een erg mooi verhaal zeg, ik kan het alleen maar onderstrepen: hulde, hulde.